บทที่ 17: ใช้ประโยชน์จากเขา เสียสละเขา แบบนี้ควรทำให้คนมีความสุขสิ

บทที่ 17: ใช้ประโยชน์จากเขา เสียสละเขา แบบนี้ควรทำให้คนมีความสุขสิ

ชาติที่แล้ว มีคนด่าเฉินเยี่ยนว่าเป็นสุนัขรับใช้ของสำนักบริหาร บ้างก็ด่าว่าเขาเป็นผีร้ายรับใช้คน

เพื่อนร่วมงานที่ทำงานด้วยกันลับหลังเรียกเขาว่าอสูร ส่วนหัวหน้าบอกว่าเขาเป็นมีดที่ใช้งานได้ดี

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคนพวกนี้เกลียดเขาทั้งนั้น

ดังนั้นตอนที่กองกำลังกบฏบุกมาถึงหน้าประตู และลูกน้องที่เขาเคยดูแลขอให้เขาตาย เขาจึงปาดคอตัวเองโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

น่าเวทนาก็แต่คนที่อยู่ใกล้เขา เพราะถูกเลือดสกปรกสาดเปื้อนไปทั้งตัว

การตายของเขาทำให้ทุกคนสะใจและพากันโห่ร้องชื่นชม

ชาติที่แล้วเป็นแบบนั้น ชาตินี้ก็ควรเป็นแบบนั้นเหมือนกัน

ใช้ประโยชน์จากเขา เสียสละเขา แบบนี้ควรทำให้คนมีความสุขสิ