บทที่ 18: พวกเราปลอดภัยดี มีแค่นายที่บาดเจ็บ นายไม่รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเหรอ?

บทที่ 18: พวกเราปลอดภัยดี มีแค่นายที่บาดเจ็บ นายไม่รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเหรอ?

น่ายินดีที่ในอาคารเรียนมีอสูรน้อยกว่าในอาคารหอพัก

แม้จะเสียแรงไปไม่น้อย แต่พวกเขาก็มาถึงข้างลิฟต์โดยไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ

เฉินเยี่ยนคอยสกัดทางด้านหลัง ส่วนเฉินอวี๋อันคลำหาตามกำแพง ทันใดนั้นก็มีเสียง “ติ๊ง” ดังขึ้น ลิฟต์ที่ซ่อนอยู่ในกำแพงเปิดออก

ลิฟต์แออัดจนรับคนสิบเอ็ดคนไม่ไหว เมื่อคำนึงว่าชั้น -1 อาจมีอสูรรับมือยาก เฉินเยี่ยนจึงให้อวี๋เจ๋อชิงรออยู่ด้านบน ส่วนตัวเองพาผู้เล่นห้าคนเข้าไปในลิฟต์

แรงลิฟต์ที่เคลื่อนลงทำให้รู้สึกเหมือนกำลังไร้น้ำหนัก เฉินเยี่ยนกำกระบองเหล็กในมือแน่น

เมื่อลิฟต์เปิดประตู สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือทางเดินมืดสลัวและว่างเปล่า