บทที่ 197

บทที่ 197

อ้ะ?

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจียอิ่นและจุ่นถีก็พลันชะงักงันและมึนงงไป หลัวโหวเหลือบมองโจวหยานแวบหนึ่ง ในแววตาฉายแววประหลาดใจ

ครู่ก่อนยังตำหนิความผิดของเจียอิ่นทั้งสองอยู่เลย

ไฉนลมจึงเปลี่ยนทิศ กลายเป็นช่วยให้ทั้งสองบรรลุวิถีไปเสียได้เล่า?

การพลิกผันนี้ช่างรวดเร็วยิ่งนัก!

เจียอิ่นทั้งสองยังคงตั้งตัวไม่ทัน ความตื่นตระหนกบนใบหน้ายังไม่จางหาย ได้แต่มองโจวหยานด้วยอาการเหม่อลอยโดยไม่เอ่ยวาจาใด

สภาวะจิตใจเช่นนี้ใช้การไม่ได้เอาเสียเลย

โจวหยานส่ายหน้าเล็กน้อย

เมื่อเห็นว่าทั้งสองยังคงมีท่าทีเหม่อลอย ดึงสติกลับมาไม่ได้อยู่เนิ่นนาน จึงส่งเสียงไอเบา ๆ ออกมาคราหนึ่ง