กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 192
เมื่อเจียอิ่นเอ่ยคำว่ามารสวรรค์มหาอิสระออกมา โจวหยานก็กระจ่างแจ้งในใจทันที
ที่แท้ก็คือเจ้าคนแซ่หลัวผู้นั้น ลงทุนลงแรงไปมากมายขนาดนี้ ถึงกับบีบบังคับให้คนธาตุตะวันตกสองคนนี้ออกแรงเชิญตนมาให้ได้
ไม่มีเหตุอื่นใด!
ย่อมต้องมาเพื่อปทุมดำทำลายล้างสิบสองกลีบเป็นแน่!
ปทุมดำทำลายล้างสิบสองกลีบตกลงมาอยู่ในมือของโจวหยาน ทว่าเขากลับเอาแต่วางทิ้งไว้บนแท่นสูง ไม่เคยแม้แต่จะสังสาระหลอมสร้างมันขึ้นมาสักส่วน และไม่เคยคิดจะนำมาใช้งานด้วยซ้ำ
ประการแรก ตัวเขาก็ไม่ได้ขาดแคลนสิ่งเหล่านี้
สมบัติวิเศษยังมีอยู่หลายชิ้น ยิ่งกว่านั้นยังมีศาสตราวุธของผานกู่ที่มีความอัศจรรย์ยิ่ง ปทุมดำทำลายล้างสิบสองกลีบนี้จึงไม่มีที่ให้ใช้อำนาจโดยสิ้นเชิง
ประการสอง สมบัติวิญญาณทำลายล้างนี้แม้จะครอบครองวาสนาบารมีแห่งวิถีมารอยู่ส่วนหนึ่ง ทว่าสิ่งที่เผ่าอูในเวลานี้ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือบุญกุศลและวาสนาบารมี