บทที่ 193

บทที่ 193

สำหรับท่าทีที่แสดงออกถึงความประสงค์ดีก่อนของหลัวโหว ที่เรียกโจวหยานว่าเป็นสหายเก่า เจียอิ่นกับจุ่นถีต่างพากันตกตะลึง แต่สำหรับโจวหยานแล้วถือว่าอยู่ในความคาดหมาย

ประการแรก โจวหยานถูกจุ่นถีหลอกลวงพามา การที่ไม่แสดงความโกรธสะบัดแขนเสื้อเดินจากไปก็นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว การยอมมาพบกับหลัวโหว ย่อมหมายความว่าสิ่งที่หลัวโหวปรารถนารอคอยยังคงมีความหวัง

ในใจยิ่งรู้สึกยกย่องบรรพอูผู้เป็นตำนานผู้นี้เพิ่มขึ้นอีกส่วน

การกระทำมีความเหมาะสม จิตใจเต็มไปด้วยแผนการ เกรงว่ายามนี้คงจะคำนวณจุดประสงค์ของตนไว้อย่างกระจ่างแจ้งหมดจดแล้ว

ปทุมดำทำลายล้างสิบสองกลีบจึงจะมีความหวังได้กลับคืนมา

ประการสอง เดิมทีเป็นหลัวโหวที่มีเรื่องขอร้อง การวางท่าทีให้ต่ำลงเสียหน่อยจึงจะเป็นทัศนคติที่ถูกต้องในการเจรจา

สำหรับโจวหยานผู้ที่มีสติปัญญาอันยิ่งใหญ่และเป็นบรรพอูที่เติบโตจนเกรียงไกรแล้ว อำนาจความน่าเกรงขามเช่นนี้มีหรือที่หลัวโหวจะไม่ล่วงรู้