กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 149
บนเขาโส่วหยาง โจวหยานนั่งขัดสมาธิอย่างสงบนิ่งอยู่เหนือศิลาเทพยุทธ์ เพื่อเรียบเรียงความเข้าใจเกี่ยวกับวิถียุทธ์หุนหยวนที่เพิ่งบรรลุ
วิถียุทธ์หุนหยวนนั้น คือการหลอมรวมหมื่นวิถีแห่งฟ้าดินให้กลายเป็นหนึ่งเดียว ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งการบรรลุมหาวิถี
ส่วนโจวหยานได้เรียกขอบเขตวิถียุทธ์นี้ว่า วิถียุทธ์หุนหยวน ซึ่งเทียบเท่ากับขอบเขตขั้นกึ่งอริยะแห่งวิถีเซียนและขอบเขตเซียนทองคำหุนหยวนในยุคโบราณ
อาศัยการสถาปนาลัทธิเหรินเจี้ยวจนได้รับความโชคดีแห่งฟ้าดิน ทำให้เขาหยั่งรู้ถึงแก่นแท้ของวิถียุทธ์หุนหยวนนี้ วิถียุทธ์จึงนับได้ว่าเป็นอีกหนึ่งมหาวิถีนอกเหนือจากวิถีเซียนและวิถีมาร ที่สามารถนำพาไปสู่หนทางแห่งหุนหยวนได้
สำหรับวิชาเซียนทองคำหุนหยวนที่เหล่าบรรพอูทั้งสิบสองฝึกฝนกันมาแต่เดิมนั้น แท้จริงแล้วเป็นวิชาจากยุคไท่ชูบรรพกาล ซึ่งมีข้อกำหนดเกี่ยวกับรากฐานและพรสวรรค์สูงส่งยิ่ง