บทที่ 148

บทที่ 148

ศิษย์พี่ไท่ซ่างได้ยินศิษย์น้องหญิงหนี่วาถามตนเองว่ามีข้อคิดอันใดบ้าง ทั้งรู้สึกฉุนเฉียวทั้งรู้สึกจนปัญญา

สิ่งที่ทำให้รู้สึกฉุนเฉียวก็คือ ตนเองมีข้อคิดจริงๆ ทว่าข้อคิดที่ได้ล้วนเป็นข้อคิดของลัทธิเหรินเจี้ยว ข้ออื่นกลับไม่มีข้อคิดอันใดเลย

สิ่งที่ทำให้รู้สึกจนปัญญาก็คือ ลัทธิเหรินเจี้ยวถูกหนี่วาและโจวหยานยึดครองไปแล้วไม่ใช่หรือ การที่ตนเองมีข้อคิดเช่นนี้จะมีประโยชน์อันใดเล่า

หรือจะต้องทำหน้าหนาไปขอเป็นประมุขลำดับที่สาม?

ศิษย์พี่ไท่ซ่างยังคงรักหน้าตาอยู่ นี่เป็นเรื่องที่ทำไม่ออกอย่างแน่นอน

ศิษย์พี่ไท่ซ่างทำหน้าขรึม เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ขอบคุณศิษย์น้องหญิงหนี่วาที่เป็นห่วง ไท่ซ่างมีข้อคิดเกี่ยวกับลัทธิเหรินเจี้ยวอยู่ไม่น้อยจริง ทว่าจะมีประโยชน์อันใดเล่า?"

หนี่วาและโจวหยานสบตากัน ต่างก็อดหัวรอมแรมออกมาไม่ได้