บทที่ 112

บทที่ 112

หากหนี่วาเป็นผู้ทรงสิทธิ์ แล้วข้ายังจะเป็นเจ้าแห่งเผ่าอสูรอยู่อีกหรือ?

ในเวลานั้น ตี้จุนได้ยินดังนั้นก็พลันสติหลุดคลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที ไม่หลงเหลือความเกรงกลัวอันใดอีกต่อไปแล้ว ส่งเสียงคำรามระเบิดกัมปนาท ไม่ไว้หน้าพระแม่หนี่วาผู้เป็นอริยะเผ่าอสูรผู้นี้เลยแม้แต่น้อย

"ฝันไปเถอะ ธงเทพอสูรเป็นของข้า!"

ไท่อีและซีเหอทั้งสองคนก็เดือดดาลถึงขีดสุดเช่นกัน จ้องมองโจวหยานเขม็ง ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อให้ได้

ช่างแค้นเคืองยิ่งนักถึงขีดสุด

กระทั่งซีเหอผู้เป็นจักรพรรดินีสวรรค์ก็ยังลงสนามด้วยเช่นกัน โดยไม่สนใจภาพลักษณ์กุลสตรีใด ๆ ทั้งสิ้น ส่งเสียงตะคั่นตะโกนลั่น

"โจวหยาน พวกเจ้าอย่าได้รังแกกันจนเกินไปนัก อย่าได้คิดเชียวว่าพวกเราจะเป็นลูกแกะให้เชือดรอความตาย ปล่อยให้พวกเจ้าหยามเกียรติได้ตามอำเภอใจ!"

"ธงเทพอสูรย่อมต้องอยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิแห่งเผ่าอสูร เรื่องนี้คือความจริงอันเที่ยงแท้ไร้ข้อกังขา ผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาแตะต้อง!"