บทที่ 113

บทที่ 113

ปราณม่วงหงเหมิงคืออะไรกันเล่า?

นั่นคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งฟ้าดินที่สามารถช่วยเหลือผู้คนให้บรรลุเป็นอริยะเชียวนะ!

ในยามนี้ เมื่อตงหวางกงโยนปราณม่วงหงเหมิงออกไป ในพริบตานั้นสายตานับไม่ถ้วนก็พากันมองตรงมาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ความไม่เข้าใจ ความเย้ยหยัน และความตื่นเต้น...

เจ้าตงหวางกงนี่คงจะสติวิปลาสไปแล้วกระมัง!

กระทั่งปราณม่วงหงเหมิงก็ยังไม่ต้องการอีกแล้วงั้นหรือ?

ยามนี้ยอดฝีมือแห่งหงฮวงนับไม่ถ้วนต่างพากันขยับกายออกจากถ้ำวิเศษของตน

เบื้องบนเขาคุนหลุน ซานชิงต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดเช่นกัน ทงเทียนเอ่ยพึมพำออกมาว่า

"ตงหวางกงทำเช่นนี้เพื่ออะไรกัน?"

"กระทั่งตำแหน่งอริยะก็ยังไม่ต้องการแล้วหรือ?"