บทที่ 109

บทที่ 109

ยามนี้ บนผืนแผ่นดินใหญ่หงฮวง ท่ามกลางนครเทพทั้งสิบสามแห่งของเผ่าอู ซึ่งประกอบด้วยนครเทพปู้โจวและนครเทพของบรรพอูทั้งสิบสอง มีลำแสงมหึมาสายหนึ่งพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า

ลำแสงนั้นดุจดั่งเสาค้ำสวรรค์ แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันหนักหน่วงและล้ำลึก

และด้วยนครเทพทั้งสิบสามแห่งนี้เป็นศูนย์กลาง พื้นที่แห่งไอสังหารนับไม่ถ้วนที่ค่ายศิลาเผ่าอูต่าง ๆ คอยกดทับเอาไว้ รวมถึงชีพจรปฐพีนับไม่ถ้วนต่างก็สั่นสะเทือนขึ้นในพริบตา

ภายในนครเทพทั้งสิบสามได้ผุดรูปปั้นหินมหาเทพผานกู่ขึ้นมาสิบสามองค์ เปล่งประกายกลิ่นอายสีเหลืองอันหนักหน่วง

นี่คือไพ่ตายอีกหนึ่งสำรับที่บรรพอูโจวหยานวางแผนไว้ให้แก่เผ่าอู

ใช้นครเทพทั้งสิบสามเป็นรากฐาน โยงใยกับชีพจรปฐพีนับไม่ถ้วนและพื้นที่แห่งไอสังหารซึ่งถูกค่ายศิลาเผ่าอูคอยกดทับ หลอมรวมเข้ากับรูปปั้นผานกู่บนนครเทพทั้งสิบสาม