บทที่ 3

บทที่ 3

จู้หรงเพิ่งจะเดือดดาลขึ้นมา ที่เขาหวาดกลัวกฎแห่งคำสาปของโจวหยาน เป็นเพราะกฎแห่งคำสาปนั้นประหลาดพิกลยิ่งนัก ไร้ซุ่มเสียงไร้ร่องรอย ต่อให้เป็นร่างของบรรพอูและปราณเทพสังหารก็ไม่อาจต้านทานได้

ทว่า เขากลับไม่กลัวกฎแห่งน้ำของกงกง

เห็นทั้งสองกำลังจะเผชิญหน้ากันอีกครั้ง ตี้เจียงส่งเสียงร้องเตือนเบา ๆ

"พอได้แล้ว ทำท่าอะไรกัน!"

ตี้เจียงเป็นหัวหน้าของบรรพอู มาพร้อมด้วยความน่าเกรงขามเสมอ เมื่อเขาเอ่ยปากขึ้นมา ต่อให้เป็นจู้หรงหรือกงกงก็ไม่กล้าทะเลาะกันอีก

ฮึ!

ส่งเสียงฮึอย่างเย็นชา ทั้งสองคนเดินแยกไปด้านข้าง

เวลานั้นเอง โจวหยานเหาะร่อนลงเบื้องนอกบ่อโลหิต ประสานมือคารวะ

"โจวหยาน คารวะพี่ชายและพี่สาวทุกท่าน!"