บทที่ 4

บทที่ 4

ตี้เจียงครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า

"สิ่งที่โจวหยานพูดก็มีเหตุผล แม้พวกเราจะเป็นทายาทของเทพบิดา สมควรเป็นผู้ที่สูงส่งที่สุดในโลกหงฮวง แต่พวกเราถือกำเนิดค่อนข้างช้า ในเวลานี้ท่ามกลางโลกหงฮวง ยอดฝีมือมีอยู่มากมาย"

"ทัศนียภาพนอกตำหนักผานกู่ พวกเราเองก็พอจะเข้าใจอยู่บ้าง การทำสงครามครั้งใหญ่ของสามเผ่าพันธุ์ทั้งมังกร หงส์ และกิเลน รวมถึงร่องรอยของเซียนและมารที่ปรากฏขึ้น การต่อสู้แผ่ซ่านไปทั่วหงฮวง ในนั้นผู้ที่แข็งแกร่งกว่าพวกเรามีไม่น้อย ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่พวกเราจะปรากฏตัวออกไป อยู่บำเพ็ญเพียรในตำหนักผานกู่เพื่อรอคอยจังหวะเวลาจึงจะดีที่สุด!"

แม้ว่าบรรพอูอย่างตี้เจียงจะมีความคิดที่อยากจะชิงความเป็นใหญ่ในโลกหงฮวง แต่ในเวลานี้ท่ามกลางหงฮวงมีการสู้รบบ่อยครั้ง ยอดฝีมือในสามเผ่าพันธุ์มีอยู่มากมาย ผู้ที่แข็งแกร่งกว่าบรรพอูก็มีไม่น้อยเช่นกัน