กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 จวงเซิงฝันยามรุ่งจนหลงผีเสื้อ
“แย่แล้วพี่สาว ท่านอาเล็กของผมจะกลับมาแล้ว”
ลู่จื่อรุ่ยทำหน้าขมขื่นพลางมองซูจื่อเม่ย “พี่ไม่รู้หรอกว่าท่านอาเล็กของผมเป็นคนวิปริตขนาดไหน
ตั้งแต่คนแก่อายุ 80 ลงไปจนถึงเด็ก 3 ขวบ ไม่มีใครไม่กลัวอำนาจบาตรใหญ่ของเขา
ที่สำคัญคือเขาอาศัยหน้าตาหล่อ ๆ เที่ยวหว่านเสน่ห์สาว ๆ ผู้หญิงหลายคนหลงหน้าตาของเขาจนไม่รู้เลยว่า ภายใต้เปลือกนอกหล่อเหลา เขาเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจขนาดไหน”