กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 251 จวงเซิงฝันยามรุ่งจนหลงผีเสื้อ
ลู่จื่อรุ่ยยิ้ม “ได้สิ พลังจิตของหลายคนไม่มั่นคง อาจควบคุมไม่ได้ขึ้นมาเมื่อไรก็ได้ แต่พวกเขายังต้องทำงาน เลยใช้คอมพิวเตอร์แสงทำงานแทน ไม่ต้องออกจากบ้าน แค่ใช้คอมพิวเตอร์แสงก็หาเงินได้แล้ว”
ได้ยินลู่จื่อรุ่ยพูด ซูจื่อเม่ยก็กัดริมฝีปากอย่างลังเล “งั้นฉันรับไว้ก็แล้วกัน ขอบคุณนะ”
พูดจบ ซูจื่อเม่ยก็โค้งคำนับอย่างจริงใจ “ขอบคุณจริง ๆ นะ ไม่ต้องห่วง ต่อไปฉันจะตอบแทนคุณแน่นอน”
“ไม่ต้องเกรงใจ กินข้าวก่อน กินเสร็จแล้วผมจะพาคุณไปจัดห้อง”