กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 ออดอ้อนในอ้อมแขนองค์รัชทายาท
เสี่ยวหลี่จื่อ รีบไปตามหมอหลวงมา
เท้าของลู่ซิงเจ๋อเหยียบลงบนร่างมู่เหยา แล้วบดขยี้อย่างแรง
แม่ทัพใหญ่พยายามดิ้นให้หลุดจากมือองครักษ์ แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ เขากลับไม่อาจหลุดพ้นจากพันธนาการขององครักษ์ได้ชั่วขณะ
เป็นไปได้อย่างไร
วรยุทธ์ของเขาไม่ใช่แค่ท่วงท่าฉาบฉวย แต่เป็นฝีมือที่ฝึกฝนมาจริง ๆ ด้วยดาบและกระบี่ในสนามรบ
เขาไม่กล้าพูดว่าตนเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้า แต่การรับมือกับองครักษ์ไม่กี่คนย่อมเหลือเฟือ ทว่าตอนนี้เขากลับดิ้นไม่หลุด
หรือองค์รัชทายาทจะซ่อนฝีมือและซุ่มสะสมกำลังมาโดยตลอด