กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225 ออดอ้อนในอ้อมแขนองค์รัชทายาท
ซูจื่อเม่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้หลบ
แส้ฟาดลงบนตัวซูจื่อเม่ยดังเพียะ
เสื้อผ้าของซูจื่อเม่ยถูกฟาดจนขาดทันที
ร่างกายของซูจื่อเม่ยไวต่อความรู้สึกมาก ความเจ็บปวดเพียงเล็กน้อยก็ถูกขยายให้รุนแรงขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ใบหน้านางซีดขาว แต่ไม่ส่งเสียงร้องสักแอะ
มู่เหยาฟาดแส้ลงไปครั้งหนึ่ง แต่ไม่ได้รับการตอบสนองใด ๆ สีหน้าจึงยิ่งบิดเบี้ยวขึ้น
นางออกแรงหนักยิ่งกว่าเดิม
แส้ฟาดใส่ตัวซูจื่อเม่ย นางเจ็บจนไม่อยากพูด
“ตีได้ดี นางกำนัลชั้นต่ำกล้าพูดจาไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ทั้งยังล่อลวงองค์รัชทายาท”