กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224 ออดอ้อนในอ้อมแขนองค์รัชทายาท
“เราได้ยินเรื่องของเจ้ากับซูจื่อเม่ยแล้ว ก่อนหน้านี้เราเคยเขียนราชโองการด้วยลายมือของตัวเอง ยอมรับการแต่งงานของเจ้ากับซูจื่อเม่ยจริง
แต่ตอนนั้นตำแหน่งองค์รัชทายาทของเจ้าเพิ่งถูกปลด ตอนนี้เจ้าได้กลับมาเป็นองค์รัชทายาทแล้ว การมีอยู่ของซูจื่อเม่ยเป็นความอัปยศ”
มองย้อนตั้งแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน จักรพรรดิองค์ใดบ้างที่ไม่มีหญิงงามอยู่เคียงข้าง
แต่ลู่ซิงเจ๋อกลับพัวพันไม่เลิกกับนางกำนัลหน้าตาอัปลักษณ์คนหนึ่ง ถึงกับทำลายสวนหลวงเพื่อนางกำนัลคนนี้ ช่างเหลวไหลสิ้นดี
แววตาของจักรพรรดิฉู่วาบด้วยความเหี้ยมเกรียม “วิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับความอัปยศ ก็คือลบล้างความอัปยศนั้นให้สิ้น”