กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 ออดอ้อนในอ้อมแขนองค์รัชทายาท
เสี่ยวหลี่จื่อร้อนใจเหมือนมดบนกระทะร้อน แต่ลู่ซิงเจ๋อกลับไม่ร้อนใจเลยสักนิด
ตรงกันข้าม ใบหน้ากลับมีรอยยิ้มพึงพอใจ
เสี่ยวหลี่จื่อมองซูจื่อเม่ย แล้วมองลู่ซิงเจ๋อ ก่อนจะตบขาตัวเองอีกครั้ง
ใคร ๆ ก็รู้ว่าลู่ซิงเจ๋อกับซูจื่อเม่ยมีความสัมพันธ์คลุมเครือ เขายังมาพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าซูจื่อเม่ยอีก ช่างโง่จริง ๆ
เสี่ยวหลี่จื่ออยากตบหน้าตัวเองเมื่อครู่สักฉาด
“ดูบ่าวพูดเข้า พระองค์กับแม่นางจื่อเม่ยเหมาะสมกันมาก เป็นคู่ที่สวรรค์สร้างมาให้กันโดยแท้”
ลู่ซิงเจ๋อพยักหน้า “บังเอิญจริง เราก็คิดเช่นนั้น”
เสี่ยวหลี่จื่อมองลู่ซิงเจ๋อยิ้มโง่ ๆ จึงแยกไม่ออกว่าเขาพูดจริงหรือพูดเล่น