กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 ออดอ้อนในอ้อมแขนองค์รัชทายาท
“ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม?”
ลู่ซิงเจ๋อมองซูจื่อเม่ยอย่างร้อนใจ เมื่อครู่ตอนเห็นซูจื่อเม่ยอยู่ท่ามกลางกองเพลิง หัวใจของเขาราวกับลอยคว้างจนถึงตอนนี้ก็ยังบีบรัดแน่น
ซูจื่อเม่ยเกาท้ายทอยอย่างกระอักกระอ่วน “ฉันเห็นว่าห้องครัวเล็กของตำหนักฝู่เจิ้งไม่ได้ใช้มานานแล้ว รู้สึกเสียดาย เลยคิดจะทำอะไรสักอย่าง”
ลู่ซิงเจ๋อถอนหายใจ “ช่วงนี้ทำให้ท่านต้องลำบากแล้ว”
ในวังหลวง การเหยียบย่ำคนตกต่ำแล้วเอาใจคนมีอำนาจเป็นเรื่องสำคัญ เขาไม่คิดเลยว่าซูจื่อเม่ยจะถูกบีบจนไม่กล้าแม้แต่จะไปห้องเครื่องหลวง
ซูจื่อเม่ยรีบส่ายหน้า
“ไม่ใช่อย่างนั้น คุณเข้าใจผิดแล้ว”