กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 ออดอ้อนในอ้อมกอดองค์รัชทายาท
จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าบัลลังก์นี้ไม่น่าหลงใหลอีกต่อไปแล้ว
จักรพรรดิฉู่ตอบอย่างมึนงงว่า “ไม่อย่างนั้นเพิ่มเบี้ยหวัดให้ทางนี้อีกหน่อยดีไหม”
ลู่ซิงเจ๋อทำหน้าลำบากใจ “เสด็จพ่อ ถ้าเพิ่มเบี้ยหวัดให้ข้าคนเดียว แต่ไม่เพิ่มให้พวกพระอนุชา พวกเขาคงไม่พอใจกันใช่ไหม”
“ในฐานะพี่ใหญ่ ข้าควรสามัคคีรักใคร่กับพี่น้อง จะทำให้พี่น้องบาดหมางกันเพราะเบี้ยหวัดเพียงนิดเดียวได้อย่างไร”
ลู่ซิงเจ๋อมองจักรพรรดิฉู่อย่างจริงจัง จักรพรรดิฉู่กะพริบตาปริบ ๆ แล้วมองลู่ซิงเจ๋ออย่างรู้สึกผิด
“ไม่อย่างนั้นคืนตำแหน่งเดิมให้เจ้า แล้วให้รางวัลเพิ่มอีกหน่อย แบบนี้ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรแล้ว”