กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 ออดอ้อนในอ้อมแขนองค์รัชทายาท
สวีจิ่นหนีออกมาจากตำหนักฝู่เจิ้งได้สำเร็จ รู้สึกสะอิดสะเอียนสุด ๆ
มิน่าล่ะ ลู่ซิงเจ๋อถึงไม่ชอบนาง ที่แท้เขาชอบคนขี้เหร่เป็นพิเศษนี่เอง
รสนิยมช่างไม่เหมือนใครจริง ๆ ยังดีที่ลู่ซิงเจ๋อไม่ชอบนาง ไม่อย่างนั้นนางคงถูกคนหัวเราะเยาะจนตาย
สวีจิ่นเหลียวมองข้างหลัง ลู่ซิงเหอไม่ได้ตามออกมา
ลู่ซิงเหอคนนี้มีผู้หญิงอยู่ข้างกายเป็นพรวน นางเห็นแล้วยังสะอิดสะเอียน ถ้าไม่ใช่เพราะลู่ซิงเจ๋อ นางคงไปตั้งนานแล้ว
ในเมื่อนางไม่ต้องการลู่ซิงเจ๋อแล้ว วังหลวงแห่งนี้ก็ไม่มีเหตุผลให้อยู่ต่อ
รีบออกไปให้เร็วที่สุดดีกว่า
สวีจิ่นคิดพลางกลับไปยังที่พักเพื่อเก็บข้าวของ