กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 ออดอ้อนในอ้อมแขนขาใหญ่ประจำโรงเรียน
ซูจื่อเม่ยถูกเยี่ยนเจ๋อส่งกลับบ้านมาแบบนั้น
แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้หงอยเหงาเหมือนเมื่อก่อน กลับมีรอยยิ้มประดับใบหน้าอยู่ตลอดเวลา
ป้าหลี่เห็นซูจื่อเม่ยเป็นแบบนี้ก็พอใจมาก “คุณหนู แบบนี้สิถึงจะถูก
ก่อนหน้านี้คุณหนูดูหมดอาลัยตายอยาก ทำเอาท่านกับฮูหยินเป็นห่วงแทบแย่”
ซูสิงเทียนนั่งอยู่บนโซฟา แม้ในมือจะถือแท็บเล็ต แต่สายตากลับเหลือบมองซูจื่อเม่ยอยู่เรื่อย ๆ
เขามองภรรยาที่อยู่ข้าง ๆ แล้วส่งสายตาให้ ทั้งคู่จึงพากันขึ้นไปชั้นบน