กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106 ออดอ้อนในอ้อมกอดขาใหญ่ประจำโรงเรียน
“ท่านปู่ป่วยแล้ว คราวนี้อาการหนักมาก” เยี่ยนเจ๋อเกาหัวอย่างหงุดหงิด “ตอนแรกผมนึกว่าพอมีเงินแล้วจะรักษาท่านปู่ให้หายได้ แต่สุดท้ายก็ยังทำได้แค่มองท่านปู่อาการทรุดลงเรื่อย ๆ”
ความรู้สึกไร้ทางช่วยเช่นนี้ทำให้เยี่ยนเจ๋อทรมานใจมาก
“ฟังดูอาจเหลือเชื่อไปหน่อย แต่ฉันเคยได้รับคำชี้แนะจากยอดฝีมือคนหนึ่ง ฉันมีความรู้เรื่องการแพทย์ แล้วโรคหัวใจของฉันก็รักษาหายด้วยตัวเองด้วย”
ซูจื่อเม่ยมองเยี่ยนเจ๋ออย่างระมัดระวัง “ให้ฉันลองดูไหม”
ซูจื่อเม่ยอยากช่วยตรวจอาการท่านปู่ของเยี่ยนเจ๋อมานานแล้ว แต่เยี่ยนเจ๋อไม่เคยเปิดโอกาสให้เธอ