กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 104 ออดอ้อนในอ้อมแขนขาใหญ่ประจำโรงเรียน
ตอนเด็ก ๆ เขาชอบกินเยลลี่มาก
มันนุ่ม ๆ หวาน ๆ แต่ที่บ้านยากจน ไม่มีเงิน เขาจึงแทบจะหมกมุ่นกับเยลลี่ชนิดนี้
ซูจื่อเม่ยหวานขนาดนี้ ชวนให้ความปรารถนาของเขาปะทุขึ้นมาได้เสมอ
แก้มกลม ๆ นั่น ถ้ากัดลงไปจะหวานนุ่มเหมือนเยลลี่หรือเปล่านะ
เยี่ยนเจ๋อคิดเช่นนั้น แล้วก็ทำแบบนั้นจริง ๆ
“อื้อ…เจ็บจัง” ซูจื่อเม่ยรู้สึกถึงความชื้นเหนียวหนืดบนแก้ม จึงไม่ค่อยสบายตัวนัก
เธออยากผลักเยี่ยนเจ๋อออก แต่กลับรู้สึกเจ็บแปลบที่หูเล็กน้อย ต่างหูก็ถูกใส่เข้าไปแบบนั้น
เยี่ยนเจ๋อพูดไม่ผิดจริง ๆ ฝีมือเขาดีมาก ทั้งมั่นคงและแม่นยำ เธอแทบไม่รู้สึกเจ็บเลย