บทที่ 3

บทที่ 3

"ท่านอาจารย์ นี่คืออะไรหรือเจ้าค่ะ ทว่าพอลอยเข้ามาใกล้แล้วรู้สึกสบายตัวยิ่งนัก"

จีเยว่เอ๋อร์กะพริบดวงเนตรดั่งน้ำใสที่เต็มไปด้วยไอเซียน มองไปยังโอสถจิตเซียนในมือของหลี่ลั่ว

เมื่อเข้ามาใกล้ กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากเม็ดยันทรานั้นทำให้ร่างอรชรของนางรู้สึกอบอุ่นไปทั่ว

โอสถจิตเซียนระดับห้า

แม้แต่หลี่ลั่วเองก็ยังรู้สึกน้ำลายสออย่างยิ่ง

โอสถแบ่งออกเป็นเก้าวน จากหนึ่งถึงเก้าวนเรียงลำดับความล้ำค่าขึ้นไป

โอสถจิตเซียนระดับห้าเม็ดนี้ หากนำไปประมูลย่อมมีมูลค่ามหาศาลพันชั่งทองอย่างแน่นอน

ทว่าในยามนี้ หลี่ลั่วกลับไม่มีความเสียดายเลยแม้แต่น้อย

ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อได้ยินชื่อของโอสถเม็ดนี้ ย่อมเข้ากันกับจีเยว่เอ๋อร์อย่างยิ่งยวด