กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 217: ปราณวิญญาณสังเคราะห์!
ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหลอมปราณหกสิบล้านคน
นี่เป็นจำนวนมหาศาลจนน่าหวาดหวั่นแล้ว
หากโลกสามารถพัฒนาไปอย่างมั่นคงราบรื่น ครองอำนาจในพื้นที่หนึ่งและคุ้มครองความปลอดภัยของตนเองย่อมไม่ใช่ปัญหา
แต่ตอนนี้โลกเหลือเวลาเพียงยี่สิบเจ็ดปี การทำลายล้างและมาตรการที่แทบไม่ต่างจากการจองจำซึ่งอารยธรรมชั้นสูงจากทุกฝ่ายใช้กับมนุษย์ ทำให้มนุษยชาติไม่มีเวลาถ่วงช้าอีกต่อไป
ดังนั้น ต่อให้มีผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหลอมปราณหกสิบล้านคน ต่อให้ปราณวิญญาณในเวลานี้อุดมสมบูรณ์ถึงระดับนี้ สำหรับลู่อวิ๋นแล้วก็ยังไม่เพียงพอ
ยิ่งห่างไกลจากวิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่ในการเปลี่ยนชะตากรรมของมนุษยชาติ!
สิ่งที่มนุษย์ต้องการในตอนนี้ คือผู้ทรงพลังที่สามารถก้าวออกมายืนหยัดได้ ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับต่ำกลุ่มใหญ่!
เช่นนั้น ต่อให้ต้องใช้ทรัพยากรทุ่มกองเข้าไป ก็ต้องปั้นผู้แข็งแกร่งที่เป็นของมนุษยชาติขึ้นมาให้ได้!
ตราบใดที่มีผู้บำเพ็ญเพียรสักคนก้าวเข้าสู่ขั้นฮว่าเสิน หรือกระทั่งขั้นต้าเฉิง นั่นย่อมหมายความว่าจะมีผู้บำเพ็ญเพียรทรงพลังคนที่สอง คนที่สามปรากฏขึ้นตามมา!