กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉียวชิงชิงดูเรื่องสนุกจนพอแล้ว คิดถึงเวลานัดกับเซี่ยอี้ที่ใกล้ถึง จึงได้แต่อาลัยอาวรณ์จากเนินจางจื่อไป
เธอมุ่งไปทางป่าภูเขา เดินไปจนถึงระยะไกลสุดของมิติ ผลุบออกผลุบเข้าเพื่อรีเฟรชหนึ่งครั้ง หลังเคลื่อนย้ายหลายครั้ง ก็เข้าสู่ป่าภูเขาได้อย่างรวดเร็ว
เดินสามชั่วโมง หยุดพักกินข้าว จากนั้นเปลี่ยนชุดที่ใช้พรางตัวอยู่ออก เปลี่ยนเป็นชุดตอนมาที่นี่
จากนั้นอ้อมไปอีกหน่อย เอาจักรยานคานสูงออกมาจากมิติ ปั่นไปข้างหน้า
แต่ไกลเธอเห็นเซี่ยอี้รออยู่ตรงนั้น
เขาจอดจักรยานไว้ข้าง ๆ ตัวเองนั่งใต้ต้นไม้ ขายาวคู่หนึ่งไม่มีที่วาง ไม่รู้ว่ารอมากี่นานแล้ว
แสงแดดส่องบนใบหน้าเขา มีประกายสุขภาพดีตามธรรมชาติ ช่วงนี้ผมยาวขึ้นหน่อย เงาแสงละเอียดตกอยู่บนสันจมูกและคาง