เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เจ้าหน้าที่อนามัยเห็นหลินเชาไห่หมดสติไปแล้ว แต่สองแม่ลูกยังเถียงกันว่าใครจะออกเงินก้อนนี้ โทสะก็พุ่งพรวดขึ้นมาทันที
“ฉันถามหน่อยพวกคุณเป็นอะไรกัน? นี่มันชีวิตคนนะ! พวกคุณในฐานะญาติของเขา กำลังทะเลาะอะไรกันอยู่? ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นนายทหารปลดประจำการ ถ้าไม่มีทหารพวกนี้ พวกเราจะมีชีวิตที่สงบสุขอยู่ด้านหลังได้หรือ? จิตสำนึกทางความคิดต่ำเกินไปแล้ว!”
“มีคนแบบพวกคุณอยู่ ก็ทำให้เนินจางจื่อของเราเสียหน้าอยู่แล้ว!”
เจ้าหน้าที่อนามัยด่าอยู่ครึ่งวัน หลี่ซิ่วเหลียนกับหลินน้องสาวก็ไม่พูดอะไร
สุดท้ายเจ้าหน้าที่อนามัยจำต้องตามหัวหน้ากองผลิตมาอีกครั้งเพื่อไกล่เกลี่ย
หลี่ซิ่วเหลียนก็รู้สึกน้อยใจไม่น้อย บ้านเธออยู่ดี ๆ ก็ถูกขโมย กระเป๋าใหญ่ขนาดนั้นหายไป หัวหน้ากองผลิตจะไม่มีความรับผิดชอบสักนิดเลยหรือ?
เธอร้องไห้พูด “แล้วเงินที่เราหายไปจะทำยังไง”