ตอนที่ 249 จางอวี้จือ

เซี่ยอี้เพิ่งลงจากรถไฟก็เห็นแม่ของตัวเอง

เหลียงเหวินอวี้เพิ่งเข้าเลขสี่สิบต้น ๆ ผิวขาวอวบ หน้าตาใจดี ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนคุยง่าย

เธอสวมเสื้อคลุมสีเรียบ ข้างหลังมีคนหลายคนยืนรอเขาอยู่ริมชานชาลา

เห็นลูกชาย เหลียงเหวินอวี้ดีใจสุดขีด ก้าวเข้าไปกอดเขา

เซี่ยอี้ก็เรียกอย่างจริงจัง “แม่!”

เหลียงเหวินอวี้ไม่ได้เห็นลูกชายมากว่าสองปี อดไม่ได้น้ำตาคลอ “ทำไมผอมลงมากขนาดนี้”

“ที่ไหนกัน” เซี่ยอี้ยิ้ม “ชัด ๆ ว่าล่ำสันกว่าตอนเพิ่งปลดประจำการอีก”

พูดกับแม่สองสามคำ เขาก็เหลียวมองทุกคนอย่างสุภาพ