กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ครั้งนี้ เศษภาพที่เฉียวชิงชิงเห็นกับความรู้สึกก่อนหน้านี้ไม่ค่อยเหมือนกัน
ราวกับเป็นของคนคนเดียว และราวกับเป็นของสามคนผสมปนกัน
มีเจิงชิวฮวา เสี่ยวเหยา และทารกที่ตอนนี้อยู่ในอ้อมแขนของเธอ
เฉียวชิงชิงยืนเหม่ออยู่นาน
เธอเห็นเจิงชิวฮวาอดทนต่อการทำงานกลางความร้อนและความลำบาก พยายามแลกข้าวได้อีกหนึ่งคำ กินข้าวได้อีกหนึ่งคำ เพื่อรักษาชีวิตน้อย ๆ ในท้องไว้
เธอได้ยินในราตรีสงัด เจิงชิวฮวาลูบหน้าท้องเบา ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า ในปากเพรียกหา “เหยาเหยา ลูกน้อย”
เธอยังเห็นราวกับอยู่ในสถานที่ที่มืดมิดที่สุด มีเสียงเล็ก ๆ เสียงหนึ่งร้องเรียกอยู่ตลอด “แม่”
เจิงชิวฮวาเผชิญลมแดด เป็นลม ขาดสารอาหาร ถึงขั้นเผชิญการคลอดยาก แต่ลูกของเธอก็ยังไม่รอดชีวิต