กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เช้าวันรุ่งขึ้น เฉียวชิงชิงฝ่าพายุหิมะมาถึงสถานีอนามัย พลันได้ยินเสียงทารกร้องไห้แผ่ว ๆ ก็งุนงงไปทั้งตัว
ไม่เพียงเธองุนงง เฉินลี่ผิงก็ตะลึงเช่นกัน
ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง ก็ทิ้งผู้ชายสามคนที่มาด้วยกันไว้ทันที แล้ววิ่งไปยังคลังเก็บของหลังที่สอง
เปิดผ้าม่านออก เธอเห็นอู๋เสียอุ้มทารกที่ทั้งตัวเปื้อนเลือดพอดี
เฉินลี่ผิงตกใจจนหน้าซีด เกือบยืนไม่อยู่
เฉียวชิงชิงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ฟื้นสติได้อย่างรวดเร็ว เสียงร้องของทารกดังกังวาน มีกำลังเต็มที่ ฟังแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นเด็กที่แข็งแรง
อู๋เสียล้างตัวเด็กให้สะอาด ใช้ผ้าสะอาดห่อ แล้ววางไว้บนเตียงอีกฝั่งอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เหมือนหมดเรี่ยวแรง ขาอ่อนจนทรุด
เฉินลี่ผิงยังมีสติ รีบก้าวเข้าไปดึงไว้ทันที