ตอนที่ 240 ช่วยคนสำคัญกว่า

ฟางฟางนั่งรถเทียมล่อของกองผลิตออกจากหมู่บ้านเป็นครั้งแรก

ฤดูร้อนปีแรกที่มา เธอยังห่วงน้องชายน้องสาวอยู่ตลอด จึงออกเดินทางพร้อมปัญญาชนหญิงคนอื่น ๆ ไปที่สหกรณ์ประชาชนเพื่อส่งและรับพัสดุไปรษณีย์

ต่อมาก็ไม่อยากไปอีก ไกลเกินไป เดินจนเหนื่อยเกินไป

จึงเขียนจดหมายถึงที่บ้าน บอกว่าต่อไปไม่ต้องส่งของมาแล้ว

“พี่ฟาง หนาวไหม” หวังเสี่ยวเฉิงถาม

ฟางฟางส่ายหน้า “ไม่หนาว ลมก็พัดไม่ถึง”

สองคนเบียดอยู่ในตู้โดยสารซึ่งยังถือว่ากว้างพอ หวังเสี่ยวเฉิงเป็นคนร่าเริง จึงพยายามหาคำพูดคุยตลอด

“พี่เฉียวไม่ไหวเลย ครั้งก่อนเธอนั่งอยู่ในนี้ ห่มผ้าห่มสองสามชั้น ดูท่าทางหนาวมาก”