ตอนที่ 239 ฉันเคยแต่งงานและหย่าแล้ว

จริง ๆ แล้วหยางหรงซินก็อดงงไม่ได้เล็กน้อย

จะว่าเขาโง่ก็ใช่ แต่พอสังเกตมาหลายวันนี้ กลับไม่เห็นว่าเขาโง่ตรงไหน

แต่ทุกคนในหมู่บ้านเฮยสุ่ยต่างแอบเรียกเขาเบา ๆ ว่าไอ้โง่

ก่อนหน้านี้หยางหรงซินก็ไม่เคยใกล้ชิดกับเขา รู้แค่ว่าหมออู๋มีคนหนึ่งตามหลังอยู่ตลอด

ต่อมาหมออู๋มาทานข้าวที่โรงอาหาร รู้สึกเกรงใจที่จะนั่งรวมกับพวกปัญญาชน จึงมักมาที่ห้องครัวหลัง กินข้าวกับพวกเธอ พอกินเสร็จก็เอาอาหารใส่กล่องข้าวอะลูมิเนียมให้ลูกชายของเธอเล็กน้อย

ความประทับใจทั้งหมดมีเพียงเท่านี้

ต่อมาก็ตอนที่เรียนด้วยกันช่วงนี้ หยางหรงซินพบว่าเขาเองก็ไม่โง่

เพียงแต่ไม่ค่อยพูด ไม่ยิ้ม ทั้งตัวดูเงียบขรึม ดูไม่ค่อยว่องไว

แต่จริง ๆ แล้วหน้าตาดีใช้ได้