กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
สวี่เพ่ยหลิงในห้องกักเดี่ยวกำลังด่าอย่างดุเดือด ทันใดนั้นได้ยินเสียงของเฉียวชิงชิง ทั้งตัวก็กรีดร้องออกมาราวกับถูกผีเข้า
เฉียวชิงชิงคลึงหู ฟังเธอด่าอยู่ข้างในรัว ๆ เกือบสิบนาที
จนสุดท้าย สวี่เพ่ยหลิงด่าจนตัวเองขาดอากาศ หยุดลงแล้วพะอืดพะอมอยู่พักใหญ่
“แกจะตายไม่ดี” เธอพูดอยู่แต่ประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา “เข้ามาสิ แกไม่ใช่เก่งเรื่องคลานรูกำแพงนักรึไง”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ตอนนี้แกเข้ามาไม่ได้แล้ว!”
“แค่ฉันเข้ามาในห้องกักเดี่ยว ฉันก็ขังแกไว้ข้างนอกแล้ว!”
“เฉียวชิงชิง ที่นี่ไม่มีรูบนกำแพง แต่มีช่องหน้าต่าง ดูสิว่าแกจะคลานเข้ามาตีฉันได้ยังไง!”
“อีตัวแสบ แกจะทำอะไรฉันได้”