ตอนที่ 187 คล้ายย่านิดหน่อย

บทสนทนากับเซี่ยอี้จบลงกระทันหันเพราะเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นมาในทันใด

“ปัง ปัง ปัง!”

ได้ยินเสียงเคาะประตู เซี่ยอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย จัดเสื้อผ้าบนตัวให้เรียบร้อย แล้วจึงเปิดม่านประตูผ้าสักหลาดหนา ออกไปเปิดประตูด้านนอก

“มีอะไรหรือ?”

ชายหนุ่มในเครื่องแบบทหารยืนอยู่หน้าประตู “พี่เซี่ย เบื้องบนมีภารกิจตามหาคุณ อีกครึ่งชั่วโมงให้ไปรวมพล”

เซี่ยอี้รับปาก

“เดี๋ยวผมจะออกไปเอง”

รอจนชายหนุ่มจากไป เขาจึงปิดประตูให้เรียบร้อย หันกลับมาพูดกับเฉียวชิงชิง “ผมออกไปข้างนอกสักหน่อย ก่อนตอนเย็นน่าจะกลับมาได้”

“คุณจะพักอยู่ที่นี่ก็ได้ ออกไปเดินเล่นก็ได้ แต่หลังฟ้ามืดอย่าวิ่งพล่าน อยู่ในห้องนี้เท่านั้น”