กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉียวชิงชิงได้ยินชัดเจนว่าสวี่เพ่ยหลิงกำลังตะโกนอะไร แต่เธอก็ไม่ได้หยุดฝีเท้า
ไม่นาน ร่างของเธอก็หายลับไปจากระเบียงทางเดินโดยสิ้นเชิง
ด้วยความเข้าใจคนแบบสวี่เพ่ยหลิงของเธอ หากบรรลุเป้าหมายง่ายเกินไป พวกเขาจะไม่เห็นคุณค่าของโอกาส และต้องหาเรื่องป่วนแน่นอน
ปล่อยให้เธอเจ็บตัวอีกหน่อย ไม่อย่างนั้นก็ไม่ยอมสงบ
ออกจากเขตห้องกักเดี่ยว เฉียวชิงชิงมาถึงห้องตรวจของหม่าต้าเฉิง เคาะประตู
จริง ๆ ประตูไม่ได้ปิด หม่าต้าเฉิงกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้างใน ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้นเห็นเธอ
เฉียวชิงชิงขมวดคิ้ว ทำสีหน้าห่วงใย “ผู้อำนวยการหม่า ฉันขอพูดกับคุณสักสองสามคำได้ไหมคะ”