กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เมื่อได้ยินเสียงของเซี่ยอี้ จางเจี้ยนก็ดีใจไม่น้อย
ตอนเที่ยงที่รายงานต่อหยวนเจิ้นซิง เขายังพูดอยู่ว่าจะรอให้เซี่ยอี้กลับมาแล้วค่อยจัดการ
ผ่านไปเพียงครึ่งวัน เขาก็กลับมาจริง ๆ
จางเจี้ยนยิ้มแล้วหันไปหาเซี่ยอี้ “พี่เซี่ย แพนเค้กที่หมอเสี่ยวเฉียวทอด อร่อยมาก ผมไม่เคยกินแบบนี้มาก่อน คุณลองชิมดู”
พูดพลาง เขาก็ยื่นแผ่นที่เฉียวชิงชิงเพิ่งให้มาให้เซี่ยอี้
แต่พอเดินเข้าไปใกล้จึงเห็นว่าเซี่ยอี้เต็มตัวไปด้วยฝุ่น กางเกงเปื้อนโคลนที่แห้งครึ่งหนึ่ง แม้แต่บนหน้าก็มี กินอะไรไม่ได้เลย
จางเจี้ยนชะงัก “พี่เซี่ย พี่เป็นอะไรไป”
เซี่ยอี้มองเฉียวชิงชิงแวบหนึ่ง ไม่พูดอะไร