ตอนที่ 128 อยากตีเขา

ถึงกระนั้น มื้อนี้ก็กินกันจนเรียกได้ว่าลมพัดเมฆกระจาย

สุดท้ายน้ำแกงที่เหลืออยู่ในชาม ยังถูกหยางหรงซินจิ้มแผ่นแป้งข้าวโพดกินจนเกลี้ยง

“พี่เฉียว ฝีมือพี่สุดยอดจริง ๆ” หวังเสี่ยวเฉิงพึมพำไม่หยุด “ทำปลาเหมือนกัน ทำไมพี่ถึงทำรสชาติออกมาได้สดขนาดนี้”

เฉียวชิงชิงเกาหน้าเบา ๆ “ก็แค่วัตถุดิบดี ซอสที่ป้าเหอให้ก็ดีค่ะ”

ป้าเหอผลักเธอเบา ๆ พูดจริงจัง “อย่าถ่อมตัวเลย ฉันทำกับข้าวมาค่อนชีวิต วันนี้ถึงได้เห็นของจริง วัตถุดิบอย่างเดียวกัน แต่ก็มีคนที่ทำออกมาได้รสชาติดีกว่า”

จางเจี้ยนกับเจิงชิวฮวาและคนอื่น ๆ ก็พลอยชมตามไปด้วย ชมจนเฉียวชิงชิงรู้สึกผิดในใจแปลก ๆ