กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เจียงเหม่ยเยวี่ยกว่าจะสะสมน้ำตาลทรายแดงได้สักนิดไม่ง่ายเลย ของแบบนี้ไม่ต้องพูดถึงในหมู่บ้านเฮยสุ่ย แม้แต่ที่สหกรณ์ประชาชนก็แลกไม่ได้
น้ำตาลในกระป๋องของเธอ ล้วนเป็นของที่ทุกปีเธอส่งเงินกลับไป ฝากพี่สาวคนโตใช้คูปองน้ำตาลแลกให้ แล้วค่อยส่งพัสดุมา
เธอลงชนบท 3 ปี หนึ่งปีอย่างมากก็ส่งได้แค่ครั้งเดียว
เพราะได้มายาก เธอเองก็กินอย่างประหยัด จะดื่มแค่สองวันที่ปวดท้องหนักที่สุดเท่านั้น โดยชงกับขิงฝาน
มองกระป๋องเปล่า ตาเจียงเหม่ยเยวี่ยเบิกโพลงจนเส้นเลือดฝอยแดงขึ้น
“ใคร!” เธอตะโกนลั่น “ใครขโมยของฉัน?”