ตอนที่ 60 เซี่ยอี้หายไปไหนกันแน่?

หลังทำการรักษาด้วยละอองยาครั้งที่สองเสร็จ อาการไอของหยวนเจิ้นซิงก็ดีขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัด

อู๋เสียเห็นแล้วถึงกับร้องจุ๊ จุ๊ ด้วยความประหลาดใจ “แพทย์แผนตะวันตกก็มีเหตุผลของแพทย์แผนตะวันตก ฉันเองก็อยากเรียนบ้างแล้ว”

เฉียวชิงชิงพูดตามความเป็นจริง “ยาเข้าอาการพอดี จึงออกฤทธิ์เร็ว แต่บาดแผลนี้จะทิ้งปัญหาหลายอย่างไว้ ง่ายที่จะอักเสบซ้ำและไอหอบต่อเนื่อง สุดท้ายก็ต้องพึ่งความสามารถของเธอในการถอนรากถอนโคน”

อู๋เสียฟังแล้วครุ่นคิด

เซี่ยอี้ก็สำรวจเฉียวชิงชิงอย่างจริงจัง พบว่าตัวเองเข้าใจเธอน้อยไปจริง ๆ

ตอนนี้ฟ้ามืดสนิทแล้ว เขาหยิบตะเกียงน้ำมันก๊าดมาหนึ่งดวง ประคองหยวนเจิ้นซิงเข้าไปในเต็นท์ให้นอนลง

ตอนนี้หยวนเจิ้นซิงลืมตาได้ ยืนตรงได้อย่างยากลำบาก และขยับมือสื่อสารได้ เพียงแต่ยังไม่หายไข้เต็มที่ คนยังมึน ๆ บนตัวยังมีเข็มปักอยู่ หมดความจริงจังแบบปกติ