เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ทั้งสองคนไม่ใช่คนที่เข้ากับคนอื่นง่าย พอนั่งด้วยกันก็ไม่รู้จะพูดอะไร จึงค่อย ๆ กินแผ่นแป้งข้าวโพดจนหมด
เฉียวชิงชิงตบมือแล้วลุกขึ้น กำลังจะเร่งมือทำงานที่เหลืออีกนิดให้เสร็จ ก็เห็นสีหน้าของฟางฟางเปลี่ยนเป็นแย่ลงอย่างเห็นได้ชัดในทันที
พอหันไปมอง ก็เห็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อกล้ามกำลังเดินมาทางพวกเธอ
ทั้งตัวมีกลิ่นเหงื่อคละคลุ้ง แต่กลับโอบฟางฟางตรง ๆ แล้วพูดว่า “ร้อนจะตายอยู่แล้ว มาโบกพัดให้ฉันหน่อย”
ฟางฟางแข็งทื่อไม่ขยับ ชายคนนั้นยกฝ่ามือขึ้นตบก้นเธอแรง ๆ หลายทีอย่างหน้าด้าน ๆ
“ไม่อยากขยับหรือ อยากโดนตบหรือไง”
ฟางฟางยังไม่พูดอะไร รับพัดใบลานจากมือเขาไปอย่างชินชา แล้วโบกพัดเงียบ ๆ
พูดตามตรง เฉียวชิงชิงก็ไม่คิดว่าด้วยสภาพของฟางฟาง สามีของเธอจะเป็นผู้ชายหน้าตาธรรมดาไม่สะดุดตาแบบนี้
แถมทุกการกระทำยังไม่มีความเคารพเธอเลยสักนิด
สิ่งที่ทำให้เฉียวชิงชิงอึดอัดที่สุด คือสายตาที่หลี่ต้าเหว่ยมองมาที่เธอ