เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนนี้ในสายตาเซี่ยอี้มีแต่ปลา
เขาจ้องผิวน้ำไม่วางตา มือออกแรง เฉียวชิงชิงถูกเขาบีบจนเจ็บเล็กน้อย พอเงยหน้าขึ้นมองจึงรู้ตัวว่าเกือบถูกเขากอดรวบเข้าไปทั้งตัว
ใต้คางของผู้ชายมีหนวดเคราสั้น ๆ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงเบา ๆ ตามแรงที่ใช้
เฉียวชิงชิงถอยหลบไปข้างหนึ่งก้าว แล้วส่งคันเบ็ดให้เขาไปเลย
การที่มันหลุดมือไปกะทันหัน อีกทั้งคันเบ็ดถูกดึงจนกระตุกพอดี เซี่ยอี้รับไว้ไม่ทัน ปลาจึงหลุดจากเบ็ดไปอย่างนั้น
ทั้งสองคนเห็นได้ชัดเจน นั่นคือปลาดุกตัวใหญ่หนักถึง 3-4 จิน
เซี่ยอี้ส่งเสียงซี๊ดด้วยความเสียดาย แล้วคืนคันเบ็ดให้เฉียวชิงชิง
เฉียวชิงชิงลองตรวจดู โชคดีที่แค่หลุดจากเบ็ด สายไม่ขาด ตะขอก็ยังใช้ได้
“ปลาตัวใหญ่เกินไป สายเบ็ดของคุณไม่ไหว ดึงต่อก็ขาดอยู่ดี” เซี่ยอี้พูดพลางมองเธอด้วยสายตาใคร่ครวญ “บอกมาสิ คุณเรียกมันมาได้ยังไง”