กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 385 พี่ชาย~
เฉินจี้ชะงักการเคลื่อนไหว ก่อนส่ายหน้า “ไม่ได้ ที่นี่แม้จะเป็นกลางป่า แต่ยากจะรับประกันว่าจะไม่มีคนอื่นมาหลบฝน สิ่งของเหล่านั้นสะดุดตาเกินไป อาจนำภัยถึงชีวิตมาให้ได้”
“แต่ตอนนี้ฝนข้างนอกตกหนักถึงเพียงนี้ แม้แต่เงาผีก็ยังไม่มีสักตนเลยนะ”
“ลองอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย หากไม่ได้ค่อยว่ากัน” เฉินจี้มีนิสัยระมัดระวังมาแต่กำเนิด ไม่ยอมให้นางเสี่ยงเปิดเผยสมบัติเซียนแม้แต่น้อย
เขาใช้ร่างสูงใหญ่บังลมลอดโถง มือทั้งสองประคองประกายไฟอันริบหรี่ไว้กลางฝ่ามือ หลังมือถูกลมหนาวพัดจนแข็งชาและซีดขาว
ในที่สุด หญ้าแห้งก็ลุกติดไฟพร้อมเสียงฟู่ว เปลวไฟพวยพุ่งขึ้น จุดฟืนไม้สนแห้งให้ลุกไหม้ กองไฟพลันลุกโชนขึ้นอย่างรวดเร็ว