ตอนที่ 384 ลมกรรโชกและพิรุณกระหน่ำโหมลงมา

ตอนที่ 384 ลมกรรโชกและพิรุณกระหน่ำโหมลงมา

แผ่นแป้งถูกหั่นเป็นชิ้นหนา น้ำแกงใสแจ๋วไร้รสชาติ มีเพียงเศษผักป่าที่น่าเวทนาลอยอยู่ไม่กี่ชิ้น รสเค็มก็จางยิ่งนัก กระทั่งคราบน้ำมันสักหยดก็ยังมองไม่เห็น

หลินเซี่ยวเอ๋อร์ลองชิมด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม ทว่าใบหน้าเล็กพลันย่นยับเป็นก้อน ความคาดหวังพังทลายลงกับพื้นในชั่วพริบตา

เฉินจี้เห็นท่าทางเช่นนั้นของนาง จึงยิ้มแล้วเอ่ยถามว่า “กินไม่ชินหรือ”

“กินได้น่ะก็กินได้” หลินเซี่ยวเอ๋อร์กดเสียงต่ำ พลางทำหน้าขมขื่นบ่นว่า

“เพียงแต่หากต้าหวังที่บ้านเราได้กลิ่นนี้เข้า คาดว่ามันคงต้องลังเลอยู่นานสองนานว่าจะอ้าปากกินดีหรือไม่”