กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 386 ร้านของป่าเฟิงหยวน
หลินเซี่ยวเอ๋อร์กอดแผ่นแป้งพลางหัวเราะจนหัวไหล่สั่นสะท้าน รอยยิ้มของนางทำให้เฉินจี้รู้สึกว่า แม้ค่ำคืนท่ามกลางลมฝนเหน็บหนาวเสียดกระดูกเช่นนี้ คล้ายจะอบอุ่นดุจฤดูใบไม้ผลิขึ้นมา
ราตรีล่วงลึกลงเรื่อย ๆ ทว่าพิรุณยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาบางลง
ทั้งสองต่างพิงมุมกำแพงคนละแห่งเพื่อพักผ่อน เฉินจี้รวบฟืนแห้งทั้งหมดมาไว้ข้างกาย กองไฟนั้นจะลุกโชนเกินไปจนดึงดูดความสนใจก็ไม่ได้ และจะปล่อยให้ดับจนต้องทนหนาวก็ไม่ได้เช่นกัน
เขามองหลินเซี่ยวเอ๋อร์ที่หดตัวอยู่ในเสื้อผ้าฝ้าย ก่อนเอ่ยเกลี้ยกล่อมเสียงเบา “เจ้าเข้าไปนอนหลับให้สบายในสมบัติเซียนเถิด ข้าจะเฝ้าอยู่ข้างนอกเอง”
หลินเซี่ยวเอ๋อร์ส่ายหน้าอย่างเด็ดขาดโดยไม่ต้องคิด “ไม่เอา”