กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 278 ถ้ำเก่ามีโจร
เจ้าของเสียงแหลมเป่าลมหายใจสีขาวใส่มือ ก่อนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
“เจ้าผมเหลือง จะร้อนรนไปไยเล่า ก่อนหน้านี้พี่หลิวก็เป็นนายพรานเขานอกในแถบนี้ อย่างไรเสียเมื่อเขาบอกว่ามีก็ย่อมต้องมีแน่นอน! เจ้าลืมแล้วหรือ ครั้งก่อนเขาตามไปจนถึงข้างทางแคบแห่งหนึ่ง บนพื้นเห็นรอยเท้าที่มีคนเหยียบผ่านอย่างชัดเจน หากรอยเท้านั่นมิได้ขาดหายไปกะทันหัน พวกเราคงได้กินอาหารร้อน ๆ กันไปนานแล้ว”
“ขาดหายไปหรือ คนเป็น ๆ ยังจะงอกปีกบินได้หรือไร” เจ้าผมเหลืองแค่นหัวเราะ
“ผู้ใดจะรู้ บางทีอาจเดินทางทางน้ำก็ได้” เจ้าของเสียงแหลมแค่นเสียง
“เหลวไหล! ลำธารผุพังสายโน้น ในฤดูเหมันต์น้ำตื้นเสียจนท่วมหลังเท้ายังมิได้ แล้วจะเดินทางทางน้ำได้อย่างไร”