กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 277 หายจากบาดเจ็บ ออกจากหุบเขา
หลินต้ากุ้ยเลิกม่านประตูเข้ามา ดวงตาพลันสว่างวาบ “หายดีแล้วหรือ?”
“หายดีแล้ว”
หลิวเจวียนปรายตามองเขา “ถึงเวลาปีนต้นไม้ก็ไปปีน ถึงเวลาล่าสัตว์ก็ไปล่าสัตว์”
เฉินจี้เพิ่งปล่อยขากางเกงลง ก็เงยหน้าขึ้นพอดี สบเข้ากับหลินเซี่ยวเอ๋อร์ที่เดินมาจากห้องครัว
สายตาของทั้งสองปะทะกันเข้าอย่างจัง
“หายสนิทแล้วหรือ?” หลินเซี่ยวเอ๋อร์พิงกรอบประตูพลางเอ่ยถาม
“อืม”
หลินเซี่ยวเอ๋อร์มองขาข้างนั้นของเขา ในใจแท้จริงผ่อนคลายลงอย่างมาก ทว่าถ้อยคำที่จวนจะหลุดจากริมฝีปากกลับหักเลี้ยวไปเสียก่อน “ในเมื่อขาหายดีแล้ว คนกลุ่มนั้นนอกหุบเขา…พวกเราควรสืบประวัติความเป็นมาของพวกมันได้แล้วหรือไม่?”