กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 175 ได้เวลาผ่าไม้แล้ว!
เสี่ยวเป่าเบ้ปากอย่างรังเกียจ ก่อนล้วงพู่กันกับสมุดเล่มเล็กที่ใช้ฝึกเขียนอักษรออกมาจากอกเสื้อ พลิกไปยังหน้าสุดท้าย แล้วบรรจงลากขีดสุดท้ายของอักษร “เจิ้ง”
หลินต้ากุ้ยเหลือบเห็นว่าในสมุดเล่มนั้นมีขีดนับแบบอักษร “เจิ้ง” อยู่หลายชุดแล้ว พลันรู้สึกว่าขมับเต้นตุบ ๆ จึงกัดฟันกรอดถามว่า “หลินเสี่ยวเป่า! เจ้ากำลังขีดเขียนสิ่งใดอยู่ตรงนั้น!”
“จดจำนวนครั้งที่ท่านพ่อดีดเส้นหมึกเบี้ยวน่ะ นี่เป็นครั้งที่สิบแปดแล้ว”
เสี่ยวเป่ารีบซ่อนสมุดไว้ด้านหลัง แล้วเลื้อยไปหลบอยู่หลังเฉินจี้ราวกับปลาไหล ก่อนโผล่ศีรษะเล็ก ๆ ออกมาโวยวายไม่หยุดว่า “ข้าต้องจดเอาไว้ วันหน้าจะเอาให้ท่านแม่ดู แล้วหักเนื้อของท่าน!”