กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 176 กินมากเกินไป นางจะรังเกียจว่าข้าเป็นคนตะกละหรือไม่?
ถึงเวลาอาหารแล้ว หลินเซี่ยวเอ๋อร์ก็ออกจากมิติ ตะโกนเรียกทุกคนให้หยุดงานมากินข้าว
หลินเซี่ยวเอ๋อร์ปิดเครื่องจักรเสียก่อน ปล่อยให้ฝุ่นผงตกตะกอนลงไปสักพัก จากนั้นจึงไปเก็บแผ่นหินเขียวที่ขวางปากถ้ำเข้าสู่มิติ เปิดปากถ้ำกว้างเพื่อระบายอากาศขุ่นมัวออกไป
ทันทีที่เครื่องจักรหยุดทำงาน คนทั้งสี่ก็เดินเข้ามารวมตัวกันในสภาพมอมแมม ใบหน้าแต่ละคนดูย่ำแย่ยิ่งกว่ากัน
หลินต้ากุ้ยถอดแว่นนิรภัยออก รอบดวงตาของเขาขาวโพลนเป็นวง ประกอบกับเศษไม้เต็มใบหน้า ดูคล้ายแร็กคูนที่บำเพ็ญจนกลายเป็นภูต
เสี่ยวเป่ายิ่งมีสภาพอนาถกว่า เศษขี้เลื่อยในเส้นผมสลัดอย่างไรก็ไม่หมด พอเกาศีรษะแรง ๆ เศษไม้ก็ร่วงกราวลงมาราวกับหิมะตก