ตอนที่ 4 ทดสอบในป่าลึก

ตอนที่ 4 ทดสอบในป่าลึก

รถแท็กซี่จอดตรงสุดถนนดินลูกรังที่ขรุขระบริเวณตีนเขาผานหลง

คุณลุงคนขับรับเงินไป แล้วเตือนด้วยความหวังดีว่า “ไอ้หนุ่ม แถวนี้มันเปลี่ยว รีบกลับแต่หัววันหน่อยล่ะ ระวังตัวด้วย”

หลัวเฟยกล่าวขอบคุณ สะพายกระเป๋าปีนเขาให้เข้าที่ มองรถแท็กซี่กลับรถและค่อย ๆ หายไปท่ามกลางฝุ่นที่ตลบอบอวล

บริเวณรอบด้านเงียบสงบลงอย่างสิ้นเชิง

มีเพียงเสียงลมพัดผ่านใบไม้ในป่าดังสวบสาบ และเสียงนกแมลงร้องเจื้อยแจ้วดังแว่วมาแต่ไกล

เบื้องหน้าคือเนินเขาที่ทอดยาวสลับซับซ้อน และโครงร่างของเทือกเขาสีเขียวเข้มที่อยู่ไกลออกไป เขาผานหลงเป็นเพียงหนึ่งในเทือกเขาที่ไม่ค่อยสะดุดตานัก

หลัวเฟยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดทางผ่อนคลายลงบ้าง

ที่นี่ น่าจะพอให้เขาขยับแขนขาได้บ้างแล้ว

เขาเดินออกจากถนนดิน มุ่งหน้าไปยังหุบเขาที่ดูเหมือนจะมีต้นไม้หนาแน่นกว่า